Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικός Πόλεμος στις 28 Οκτωβρίου 1940, οι Ευέλπιδες της Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων εγκατέλειψαν τα θρανία τους και εντάχθηκαν άμεσα στον αγώνα. Οι τελειόφοιτοι έλαβαν τον βαθμό του ανθυπολοχαγού και κατευθύνθηκαν στις Μονάδες Εκστρατείας, ενώ και οι υπόλοιποι ακολούθησαν με υψηλό φρόνημα και αποφασιστικότητα. Οι επιτυχίες του ελληνικού στρατού στα αλβανικά βουνά ενίσχυσαν το ηθικό και επιβεβαίωσαν το μαχητικό πνεύμα των νέων αξιωματικών.
Τον Απρίλιο του 1941, με τη δυσμενή εξέλιξη του πολέμου και την προέλαση των γερμανικών δυνάμεων κατά την Γερμανική Εισβολή στην Ελλάδα, περίπου 300 Ευέλπιδες αποφάσισαν να συνεχίσουν τον αγώνα στην Κρήτη. Ακολουθώντας τον Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας, διέσχισαν την Πελοπόννησο υπό βομβαρδισμούς και κατέφθασαν στα Χανιά. Εκεί έλαβαν μέρος στις σφοδρές μάχες της Μάχη της Κρήτης, πολεμώντας με αυτοθυσία απέναντι σε γερμανικές αεραποβατικές δυνάμεις. Παρά τις απώλειες, η δράση τους άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία, αποτελώντας σύμβολο ανδρείας και πατριωτισμού.
